Zombie

Als ik even opkijk, zie ik een zombie langs fietsen. Tergend langzaam fietst ze me voorbij, haar ogen gefixeerd op het kleine scherm voor haar neus. Ze fietst net snel genoeg om niet te vallen.

Een klein stukje verder buigt de weg scherp naar rechts. Daar is alleen het terrein van de plaatselijke voetbaltrots, vooral in het weekend het doelwit van voetbalpappa’s en –mamma’s, die hun nakomeling(en) afzetten of ophalen. En van liefhebbers die zelf graag tegen een balletje trappen, natuurlijk.

De bocht was tot voor kort een gevaar. Het fietspad gaat rechtdoor, auto’s kunnen alleen rechtsaf of rechtsomkeer maken. Menig automobilist heeft wel eens een fietser over het hoofd gezien, die rechtdoor ging. Met alle noodlottige gevolgen van dien. De oplossing: een verkeersbord die de automobilisten er alert op moet maken dat er wel eens een fietser rechtdoor wil.

Het meisje fietst gestaag door, nog steeds in bedaard tempo. Langzaam maar zeker komt de bocht dichterbij. Net als ik denk ‘schiet maar op, dadelijk komt er een auto aan’, komt er dus een auto aan.

De automobilist lijkt aanstalten te maken om de zombie in te halen, en nog voor haar rechtsaf te slaan. Ik houd mijn adem in, het zal toch niet?

Inderdaad, het zal niet. De automobilist remt op tijd af, de zombie slaagt er zowaar in niet uit de bocht te vliegen, met enig kunst en vliegwerk, haar ogen nog steeds als vastgelijmd aan het kleine scherm.

Het lijkt alsof de rest van de wereld niet bestaat voor haar, niet meer is dan achtergrondgeluid. Een vage ruis, ergens ver weg. Wat is er zo belangrijk dat ze ziet op dat kleine, felverlichte scherm, dat ze de rest van de wereld vergeet? Dat ze geen acht slaat op de prachtige wolkenhemel boven haar, of op het verkeer om haar heen?

Is ze aan het snapchatten met haar vriendinnen? Of met haar vriendje? Is snapchatten nog populair onder de jeugd van tegenwoordig? Had ik maar kinderen, dan kon ik het ze vragen. Waarop ze me ongetwijfeld met een wanhopige blik aan zouden kijken, hun ogen ten hemel zouden slaan om te verzuchten: ‘pap!’ Nee, een hippe, moderne vader zou ik niet zijn geweest, denk ik.

De auto staat nog steeds stil. Dan komt er een jongen aangelopen, van de school iets verderop. Hij stapt in, zijn vader keert de auto en rijdt weg, in de tegenovergestelde richting.

De zombie stopt bij haar huis, net op de hoek, een stukje verderop. Ze haalt zowaar even haar ogen van het schermpje. Even, net lang genoeg om de poort te openen en haar fiets weg te zetten. ‘Dag schat!’ zal haar moeder gezegd hebben, ‘Hoe was je dag?’ ‘Prima hoor’, zal de zombie geantwoord hebben. Om even later op de bank neer te ploffen, haar ogen weer gefixeerd op dat vermaledijde schermpje.

32 gedachten over “Zombie

    • 4 september 2018 om 06:55
      Permalink

      Tenzij je zo’n zombie tegen het lijf loopt… 😉

      Zonnige groet terug!

      Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 08:03
    Permalink

    Ik ben halve zombie soms wel vast gekluisterd aan de mobiel maar, probeer dit wel te minderen

    Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 08:34
    Permalink

    Yikes! Ik vind dat soort dingen echt eng. Voor hetzelfde geld gaat het wel degelijk mis. Mijn kinderen mogen van mij echt niet appen en dergelijke op de fiets, en ik heb ze uitgelegd waarom niet . Dus ik hoop dat ze zich daar netjes aan houden. Voor hun eigen veiligheid. En mijn gemoedsrust.

    Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 11:47
    Permalink

    Ik vind het zo verschrikkelijk irritant dat mensen dit doen. Het is gevaarlijk, net zo gevaarlijk als automobilisten die hun telefoon gebruiken. En het zou dan ook net zo goed verboden moeten worden.

    Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 12:42
    Permalink

    Het is echt bizar eigenlijk, dat je zo verslaafd bent aan zo’n telefoon dat je ‘m zelf niet even weg kunt leggen als je op de fiets zit. Ik kan het in ieder geval niet, fietsen en op mijn telefoon kijken tegelijk. Haha, maar wie wel eigenlijk he?

    Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 12:54
    Permalink

    Ik vind het heerlijk om tijdens lopen, fietsen, autorijden even niet aan mijn telefoon te denken. Als ik ga lopen met mijn puppy, laat ik heel vaak mijn telefoon thuis. Lekker genieten van de natuur is belangrijker 🙂

    Beantwoorden
  • 4 september 2018 om 17:08
    Permalink

    Ik heb er zo’n hekel aan laat die telefoon gewoon in je tas en gebruik het pas weer wanneer je van je fiets af bent. Zo gevaarlijk. Ik doe mijn telefoon in de tas als ik auto rij. Dat uurtje zonder je telefoon overleef je ook wel denk ik dan maar zo.

    Beantwoorden
  • 5 september 2018 om 09:28
    Permalink

    Tja, van mij mag er ook wel een verbod voor telefoons op de fiets. Levensgevaarlijk, zeker voor jezelf!

    Beantwoorden
  • 5 september 2018 om 15:07
    Permalink

    Mensen die in het verkeer op hun telefoon zitten vind ik zo vreselijk, bah!

    Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 07:14
    Permalink

    Ik was ook één van die zombies maar ik heb het gelukkig op tijd ingezien en besef dat ik zoveel tijd verspilde! Ik leg men gsm vaker aan de kant, laat hem langer in men broekzak zitten! een hele verademing!

    Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 07:31
    Permalink

    Ik las in de krant dat ze op de universiteit Nijmegen aan het denken zijn over een smartphone verbod daar. Best een goed plan denk ik.

    Beantwoorden
    • 6 september 2018 om 07:35
      Permalink

      IN Frankrijk ook, op middelbare scholen. Geen verkeerd idee, alleen lastig uitvoerbaar, lijkt me.

      Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 08:28
    Permalink

    Iedereen heeft nog contact via een scherm en niet live met elkaar…..te veel schermen op een dag.

    Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 08:32
    Permalink

    ik zit langs alle kanten ingesloten door zombies. Gelukkig niet op de fiets of in de auto, maar zowel mijn dochters als mijn moeder kunnen geen minuut zonder dat schermpje. Behalve als ik ze dringend nodig heb natuurlijk, dan horen ze hem niet 🙂

    Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 09:23
    Permalink

    Wat schrijf je heerlijk! Gelukkig zit ik niet zo veel op mijn telefoon en ik probeer het zeker niet op de foets te doen.

    Beantwoorden
  • 6 september 2018 om 18:54
    Permalink

    Erg is dat he? Ik kom ze ‘s ochtends ook tegen hoor, totaal niet meer letten op hun omgeving maar alleen nog maar bezig met hun telefoon…

    Beantwoorden
  • 8 september 2018 om 20:22
    Permalink

    Jeetje, ik zit vaak op social media maar niet op momenten dat het gevaarlijke situaties kan uitlokken.

    Beantwoorden
  • 5 oktober 2018 om 14:30
    Permalink

    Ik word er zo huiverig van dit soort zombies. Zo eng op de weg 🙁

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar