Zien

‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ is een van de vele citaten van Johan Cruyff, niet alleen Nederlands beste voetballer ooit maar ook een filosoof. Er zit wat in, zoals in veel van zijn uitspraken. Ook al zijn onze ogen open, en kijken we om ons heen, dat wil nog niet zeggen dat we zien wat er is. Zien we wat er daadwerkelijk is, of slechts wat we willen zien?

Je moet maar eens naar de supermarkt gaan, of ergens anders waar je vaak komt, en kijken. Echt kijken wat er allemaal is en wat er zich afspeelt, ik durf te wedden dat je ineens dingen opvallen waar je niet bij stilgestaan hebt. Die je als vanzelfsprekend ervaart, en niet eens meer ziet.

Je kunt het ook omdraaien. Als je de manier waarop je naar iets kijkt veranderd, veranderd wat waar je naar kijkt. Laatst zag ik op Facebook een filmpje, geplaatst door Jay Shetty. Ik heb geen idee waar hij het vandaan heeft, dat maakt op zich ook niet uit. Het filmpje gaat over twee mannen die samen op een kamer liggen in het ziekenhuis. De een heeft verband om zijn ogen en kan niets zien. De ander kan wel zien, en kijkt door het raam naar buiten en beschrijft wat hij ziet.

‘Ik zie een man en een vrouw’, zegt de man aan het raam. ‘Wat doen ze?’ vraagt de blinde man. ‘Hij geeft haar een bos bloemen.’ ‘Bloemen? Dat is niet wat ze wil. Ze wil een ring!’ zegt de blinde man. ‘Wat gebeurd er nu?’ ‘Ze loopt kwaad weg’, zegt de man aan het raam. Later is het paar terug in het park waar de mannen in het ziekenhuis op uit kijken. ‘Hij geeft haar weer een bos bloemen’, zegt de man aan het raam. ‘O jee, hij gaat op één knie, en hij heeft nog wat anders bij zich’. ‘Wat dan?’ vraagt de blinde man. ‘Is het een ring?’ ‘Ja!’ zegt de man aan het raam. Beiden zijn zichtbaar ontroerd.

Dan wordt de man aan het raam opgehaald, voor een operatie. Na verloop van tijd komt een verpleegster in de kamer, en de blinde man merkt dat het bed naast hem nog steeds leeg is. Als hij vraagt waar zijn buurman is gebleven, vertelt de verpleegster hem dat hij het helaas niet gered heeft. De blinde man is terneergeslagen, en vraagt de verpleegster om de luxaflex open te doen en hem te vertellen wat er in het park gebeurd. De verpleegster doet de luxaflex open, en ziet tot haar verbazing slechts een blinde muur.

De man aan het raam had het hele verhaal verzonnen. Wellicht vond hij het beeld van een park mooier dan een blinde muur, daar zit wel wat in. De blinde man vond het in elk geval geweldig, en was hem dankbaar.

Het is duidelijk dat de man aan het raam niet vertelde wat hij werkelijk zag. Of zag hij het wel degelijk voor zich, in zijn fantasie? Hoe dan ook, het was een mooi filmpje wat mij in elk geval duidelijk maakte dat de manier waarop we naar dingen kijken niet alleen bepaald wat we zien, maar ook wat we zien veranderd. Het veranderd onze kijk op de wereld, en hoe we in het leven staan.

Wat als de man aan het raam tegen zijn blinde buurman had gezegd dat er alleen een blinde muur was? Het tekent de positieve blik van de man aan het raam, die ondanks de dreiging van de operatie die hij moest ondergaan toch zijn buurman iets positiefs mee wilde geven.

Pas als je werkelijk doorhebt waar het omgaat, zie je de dingen echt.

2 gedachten over “Zien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar