Winter wonderland

Zaterdagmorgen, 3 maart. De meteorologische lente is twee dagen tevoren begonnen. Iemand was blijkbaar vergeten het tegen de winter te zeggen, die deed nog een laatste, verwoede poging het land in zijn ijzige greep te krijgen.

Ik kijk uit het raam, tot mijn verrassing ligt er een laagje sneeuw op de grond en op de daken, als fijne poedersuiker. Mijn eerste neiging is om naar buiten te rennen, om als eerste mijn voetafdruk in de maagdelijke sneeuw te zetten. Of een sneeuwpop te maken. Of me middenin een sneeuwballen gevecht te storten.

De sneeuw had haar maagdelijkheid al opgegeven, menig auto- of fietsband had al een diep spoor getrokken. In de verste verte was geen sneeuwballen gevecht te bekennen, een sneeuwpop hadden we de vorige keer dat er sneeuw lag al gemaakt. Om de pop binnen een dag of wat weer te zien smelten. Dat kon ik mijn hart niet nog een keer aandoen!

Toeval of niet, vandaag is er de opening van een natuurpad. Het vooruitzicht te kunnen wandelen in de sneeuw, dat kan ik niet weerstaan. Voorzichtig stap ik op mijn (witte) fiets, perfect gecamoufleerd voor dit weer. Voorzichtig draai ik naar rechts. De straat is nog niet bestrooid, ik neem de bocht ruim en draai langzaam bij naar rechts. Een vrouw met kinderwagen komt me tegemoet, ze kijkt me een beetje meewarig aan. ‘Jij bent gek, om je op de fiets op de weg te wagen!’

Het zou goed kunnen.

De ene weg is de andere niet, op de doorgaande wegen is de sneeuw al weggereden door het drukke verkeer. Zodra ik in de buurt kom van het bos, keert de sneeuw weer terug en gaat het tempo weer omlaag. Bochten zijn een uitdaging, die ik langzaam en bedachtzaam aanga.

Ik slaag erin me staande te houden, zonder glibberen of glijden haal ik het startpunt van de wandeling. De wandeling is een belevenis op zich, met joelende kinderen die voortdurend sneeuwballen naar elkaar gooien. Dat hebben ze in hun jonge leven niet vaak meegemaakt, sneeuw. Ik, die al wat ouder ben, trouwens ook niet. Geniet ervan, zolang het duurt!

Het is een magisch gezicht, in het bos. Bomen bedekt met een dun laagje sneeuw, witte vlaktes waar de sneeuw aan het rulle zand plakt, en dan het ven. Het water bevroren, de schaatsers draaien hun rondjes. Sommigen spelen ijshockey, anderen zitten nog aan de kant en doen hun schaatsen aan. Alsof een tekening van Anton Pieck tot leven is gekomen!

Het was een wonderbaarlijke ervaring, dit winter wonderland. Gelukkig trekt de natuur zich niets aan van de kalender!

26 gedachten over “Winter wonderland

  • 30 maart 2018 om 07:49
    Permalink

    Wauw wat prachtig zeg! Ik ben dol op de winter als het echt koud is, winters en wit, niet van die herfst winter, met alleen maar regen. Ik snap wel dat je juist nu naar buiten ging.

    Beantwoorden
    • 30 maart 2018 om 11:52
      Permalink

      Het was een unieke kans… 🙂 En het leverde ook nog eens inspiratie op!

      Beantwoorden
  • 30 maart 2018 om 07:57
    Permalink

    Wat heb je dit prachtig geschreven en beschreven!
    Het voelt zo gezellig en knus ❤️

    Xx

    Beantwoorden
  • 30 maart 2018 om 08:35
    Permalink

    Dat klinkt heerlijk en bijzonder en sfeervol! Goed dat je je niet hebt laten weerhouden door het weer. Soms moet je gewoon toch gaan.

    Beantwoorden
    • 30 maart 2018 om 11:51
      Permalink

      Alle jaargetijden hebben hun charme… maar hoe vaak hebben we sneeuw? 🙂

      Beantwoorden
  • 30 maart 2018 om 11:53
    Permalink

    Wat mooi is het daar. Als ik zoiets kan zien, dan mag de winter best blijven. Was dit gewoon in Nederland?

    Beantwoorden
    • 30 maart 2018 om 12:06
      Permalink

      Gelukkig sneeuwt het niet zo vaak, des te meer kunnen we ervan genieten! 🙂

      Beantwoorden
    • 30 maart 2018 om 13:24
      Permalink

      Ja, het was echt wonderbaarlijk mooi… maar ik ben nu toch wel toe aan de lente! 🙂

      Beantwoorden
  • 30 maart 2018 om 15:44
    Permalink

    Jeetje, zo moeilijk voor te stellen! Ik zat toen met 37 graden in Egypte! Toch jammer dat ik de sneeuw heb gemist, ik vind het altijd heerlijk een winterse wandeling te maken.

    Beantwoorden
  • 30 maart 2018 om 20:25
    Permalink

    Pfff… ik ben dus absoluut geen wintermens en nog minder een sneeuwliefhebber. Natuurlijk levert het ook een hoop mooie plaatjes op maar toch, wat ben ik toe aan wat lente en warmte!

    Beantwoorden
  • 31 maart 2018 om 01:23
    Permalink

    Super mooi de sneeuw. Ideaal voor foto’s. Maar ik hou het toch liever bij de zon. 🤗😉

    Beantwoorden
  • 31 maart 2018 om 10:56
    Permalink

    Het is altijd leuk met sneeuw buiten, alleen nu mis ik wel de zon en warm weertje

    Beantwoorden
  • 31 maart 2018 om 12:20
    Permalink

    Ik vind de sneeuw heerlijk als ik alleen maar binnen moet zitten. Ik ben blij dat het zonnetje weer volop schijnt en zijn best doet om de bloemetjes doet groeien en bloeien. Dat vind ik ook wel wonderbaarlijk!

    Beantwoorden
    • 31 maart 2018 om 12:34
      Permalink

      Het is ook heerlijk om door verse sneeuw te lopen, de eerste voetstappen te zetten… 🙂

      Beantwoorden
  • 31 maart 2018 om 15:48
    Permalink

    De winter brengt altijd iets magisch met zich mee. De temperatuur is alleen niet helemaal mijn ding. Het is wel heel bijzonder als de wereld ineens (even) helemaal wit is.

    Beantwoorden
  • 31 maart 2018 om 20:07
    Permalink

    Persoonlijk heb ik echt een enorme hekel aan de winter. Alsnog vind ik regen erger dan sneeuw, en helaas regent het in de zomer ook nog vaak zat.

    Beantwoorden
    • 1 april 2018 om 08:31
      Permalink

      In elk jaargetijde regent het, dat is meestal niet fijn (behalve als het bloedheet is…). Maar regen is een zegen, anders was ons land niet zo groen!

      Beantwoorden
    • 4 april 2018 om 07:42
      Permalink

      Je hebt gelijk, ik heb de foto’s groter afgebeeld, zo is het mooier.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Spring naar werkbalk