Vol verwachting

Vol verwachting klopt mijn hart. Mijn hand trilt lichtjes als ik de telefoon pak. Zou het eindelijk zover zijn? Is dit het moment waar ik op heb gewacht?

Zou ik nu wel mijn pen in vitriool kunnen dopen? Zou ik nu wel eens lekker los kunnen gaan? Zou dit mijn kans zijn om de ultieme, van satire druipende, lifestyle bepalende column te schrijven?

Is dit mijn Buckler-moment?

Even schoot een zwarte gedachte door mijn hoofd. Het zal me toch niet weer op het laatste moment uit de handen glippen? Heb ik iets over het hoofd gezien?

Nee, volgens mij niet. De afstandsbediening heeft echt kuren. Soms reageert het kreng zo traag, het lijkt wel of hij aan vakantie toe is. Reden genoeg om de klantenservice van KPN, onze provider maar eens te bellen!

Wie zou ik aan de lijn krijgen? Hopelijk is hij/zij flink chagrijnig, en word ik van het kastje naar de muur gestuurd. Dat is gelukkig niet zo ver, in onze huiskamer. Pen en papier klaar, telefoon in de hand. Ik ben er klaar voor!

Binnen twee seconden is alle hoop de grond ingeboord. Een uiterst vriendelijke jongeman staat me te woord. Eén voor één gaan we de mogelijke oorzaken af. Uiteindelijk vraagt de jongeman of ik het ontvangstkastje even uit- en aan wil zetten.

‘De knop zit achter op het kastje’ helpt hij me op weg. Ik trek het kastje na voren, wat enig krachtsvertoon vergt. Nada! ‘Dan stuur ik een nieuwe afstandsbediening!’ besluit de jongeman. Binnen een dag of twee zullen we hem ontvangen.

Dezelfde avond zet ik de tv aan. ‘Geen videosignaal’, bijt de tv me toe. Hoezo niet? Er is toch niets veranderd? Het kastje staat aan, ik kan het groene lampje zien. Wat ik ook probeer, tv uit, tv aan, een andere HDMI poort selecteren, niets helpt.

Aha! Een nieuwe kans? Het zal toch niet…

Wéér klopt mijn hart vol verwachting. Wéér trilt mijn hand! Wéér dep ik handen en voorhoofd droog.

En weer slaat de twijfel toe. Zal ik nu wel iemand treffen die me eens lekker afblaft? Nee hoor. Een vriendelijke jongedame. Geduldig, vriendelijk en behulpzaam. Getver!

Wéér gingen we alle mogelijkheden af. ‘Hebt u al geprobeerd een andere poort te selecteren?’ Zeker! ‘Zit de kabel er wel goed in?’

Ik moet bekennen dat het achter ons tv meubel een wirwar aan kabels en draden is. Welke kabel bij welk apparaat hoort, en waar ze naar toe gaan, is niet te ontwarren. Ik meen het bewuste kabeltje gevonden te hebben, dat blijkt naar het stopcontact te gaan. Het andere is de internetkabel.

Twee kabels? Volgens de jongedame moeten het er drie zijn. Ik voel de bui al hangen. Voorzichtig trek ik het ontvangstkastje naar voren en ja hoor, daar zie ik de schuldige! De HDMI kabel, die ik eerder op de dag los had getrokken toen ik de ontvanger uit- en aan zette.

Juist ja. Mijn eigen glazen ingegooid.

De volgende dag kwam de nieuwe afstandsbediening, zoals beloofd. Hij werkt prima, ik kan wel een kanaal kiezen, maar niet de tv aan- of uitzetten of het geluid harder of zachter zetten. Voor ik de telefoon weer zou pakken, kijk ik op de gebruiksaanwijzing. Nu doet-ie het wel. Weer een kans voorbij.

Het zal wel even duren, voor mijn hart weer vol verwachting kan kloppen. Ik gok op 5 december.

19 gedachten over “Vol verwachting

  • 27 april 2018 om 13:42
    Permalink

    Grappig beschrijvend weergegeven verhaal, gelukkig heb ik zelf geen ervaring met ‘klamme zweet in de handen’ om te bellen….

    Beantwoorden
  • 27 april 2018 om 14:53
    Permalink

    Ze zijn (is mij opgevallen) opvallend vriendelijk bij dat soort bedrijven, gelukkig maar, anders durfde ik bijna niemand meer te bellen denk ik. Fijn dat het nu opgelost is en de tv het weer naar behoren doet.

    Beantwoorden
  • 27 april 2018 om 17:45
    Permalink

    Jammer dat je geen Buckler momentje hebt gehad. Maar wel fijn dat alles weer werkt! Haha!

    Beantwoorden
  • 27 april 2018 om 19:08
    Permalink

    haha ik begin erg dol te worden op je stukjes. Mag ik voor een flinke portie ergernis eens een reisje per OV aanbevelen ?? daar moet het lukken!

    Beantwoorden
    • 28 april 2018 om 11:08
      Permalink

      Ik heb in het verleden genoeg gereisd met het OV, misschien moet ik het een keer overdoen. Wel inspirerend! 🙂

      Beantwoorden
    • 28 april 2018 om 11:07
      Permalink

      Het is een dilemma…. de columnist in mij hoopt dat het misgaat, zodat hij erover kan schrijven, de klant wil gewoon dat het gefikst wordt. Ik geloof dat beide gewonnen hebben! 😉

      Beantwoorden
  • 28 april 2018 om 08:36
    Permalink

    Wat een heerlijke schrijfstijl. Herkenbaarheid daar bovenop is de sleutel tot succes. Hee fijn om te lezen!

    Beantwoorden
  • 4 mei 2018 om 09:23
    Permalink

    Wat een heerlijkheid. Je zal bijna de afstandsbediening in het water gooien zodat je nog eens kan bellen!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Spring naar werkbalk