Verjaardagsfeest

Afbeelding van Jeevan Singla via Pixabay

Verjaardagen, ik heb er niets mee. Niet met die van anderen, al helemaal niet met die van mezelf. In de ochtend van de dag dat ik 54 jaar geleden geboren werd, voelde ik me hetzelfde als de dag ervoor. Een jaar ouder, maar niet per se wijzer. Iedere dag dat ik wakker word, ben ik een dag ouder. Niets bijzonders, toch?

Ik werd wakker in een bed dat niet het mijne is, naast een vrouw die dat wel is. Al jaren ontwijk ik de dag die voor mij geen bijzondere is, gevierd heb ik het nooit. Wat vrienden, uit eten met goede vrienden, dat is voor mij feest genoeg. Wakker worden in een vreemde omgeving, om die samen met mijn lief te verkennen, dat is voor mij de ideale manier om mijn verjaardag te beleven. Er zijn mensen die het leuk vinden om jarig te zijn en een feestje te vieren. Mijn ding is het niet, om eerlijk te zijn. Ouder worden, het overkomt je, het is niet per se een verdienste. Meer een kwestie van geluk.

Al snel na het ontwaken begon het. Eerst mijn schoonmoeder, die voor me zong. Later mijn eigen moeder, die anders nooit belt, maar gebeld wil worden. Appjes, van familie en vrienden. Een berg aan felicitaties op Gezichtsboek. Veel mensen, veel meer dan ik gedacht had, namen de moeite even aan mij te denken, even een kort bericht te sturen. Eén woord, meer hoeft ook niet. Ik kreeg zelfs een e-mail, van mijn afdelingshoofd. Voor al deze mensen een kleine moeite misschien, voor mij een groot plezier.

In de ochtend gingen mijn vrouw en ik een potje minigolf spelen, op het vakantiepark in Zuid-Limburg waar we verbleven. In de regen, een traditie die een paar jaar geleden ontstond. Tja, als je met alle geweld eind september jarig wil zijn, heb je kans op minder weer. Dat hoeft de pret niet te drukken! Het golfen was lastiger dan je zou denken, met steile hellingen en allerlei barrières. Met geduld en af en toe een klein beetje valsspelen (‘Vooruit dan, het is dat je jarig bent’, zei mijn schat) heb ik het volbracht. ’s Middags gingen we op zoek naar een lekker stukje Limburgse vlaai, geen makkelijke opgave op een maandag. Een dag later hebben we de schade dan maar ingehaald. Een heerlijke maaltijd in een gezellig restaurant lukte wel, gelukkig.

Zo werd de verjaardag die ik liever niet vierde toch nog een feestje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.