Stereotypisch

Onlangs las ik het verhaal van Sharon, sinds mei 2010 een trotse moeder. Van een jongetje, dat bleek een meisje te willen zijn. Collin, zoals hij/zij werd genoemd, voelde zich erg ongelukkig als jongen en wilde liever een meisje zijn. Zijn/haar ouders steunen hem/haar hier volledig in, geven hun kind onvoorwaardelijke liefde en steun.

De wereld lijkt soms steeds verwarrender te worden, er zijn ongetwijfeld mensen die zich afvragen hoe dat kan. Een kind, zo jong nog, dat zich niet thuis voelt in zijn lichaam. Dat nachtmerries kreeg en steeds ongelukkiger werd, totdat het als meisje mocht verder leven en helemaal opleefde. Ze mocht zelf een naam kiezen, het werd Maaike!
Als u zich verward voelt, stelt u zich eens voor hoe het moet zijn voor iemand, zo jong nog, die voelt in het verkeerde lichaam geboren te zijn. ‘Jouw buikje heeft mij niet goed gemaakt’, zei toen nog Collin tegen zijn moeder. Een hartbrekende opmerking voor zijn/haar moeder, omdat ze zag hoeveel pijn haar kind had.

Hoe het kan dat een kind als jongen geboren wordt, maar zich een meisje voelt, weet ik niet. Er zijn veel verhalen van jongens of mannen die liever vrouw willen zijn of andersom. Vaak stuiten ze op onbegrip, krijgen ze weinig of geen steun en moeten jaren vechten voor ze in het juiste lichaam zitten.

We hebben het blijkbaar nodig, labels op dingen en op mensen plakken. Zodat we ze in het juiste vakje kunnen stoppen en weten wat we aan ze hebben. Om de wereld te kunnen begrijpen en ermee om te kunnen gaan. Eigenlijk kan dat helemaal niet. Ieder individu is uniek, er bestaat niet zoiets als de standaard man of vrouw. Het is verleidelijk om stereotypen te gebruiken, alleen zijn ze over het algemeen niet van toepassing. Niet iedere Duitser graaft een kuil op een Nederlands strand, om maar een voorbeeld te noemen. Belgen zijn net zo slim als Nederlanders, die ook lang niet allemaal zuinig zijn. Niet iedereen met een tatoeage is crimineel, niet alle criminelen hebben een tatoeage. Niet alle moslims zijn terroristen, en niet alle terroristen zijn moslim. Sommige mensen zijn te dik omdat ze een al dan niet aangeboren afwijking hebben, zo kan ik nog eindeloos doorgaan.

Waarom zijn er zoveel stereotypen? Volgens ‘Begin bij jezelf! Een kleine uiteenzetting over stereotypen en vooroordelen’ van de Anne Frank Stichting is het voor een deel is het om de wereld om ons heen te ordenen, overzichtelijk te houden en er grip op te krijgen. Het is blijkbaar ook een soort overlevingsmechanisme, om snel situaties en mensen te beoordelen of ze een bedreiging vormen of niet. Het is dus deels aangeboren, voor een deel krijgen we stereotypen en vooroordelen ook mee van onze ouders of van de maatschappij.

Het is één ding om je op snel te oordelen en een mening te vormen. Dat doen we allemaal. Zolang je je er maar van bewust ben dát je dat doet, en je van dat stereotype of vooroordeel niets aantrekt en de betreffende persoon beoordeelt op wat hij of zij doet of zegt, niet hoe hij of zij er uitziet etc.

Of iemand nou zich een jongen of een meisje voelt, blank of zwart is, tatoeages en/of piercings heeft, zich op een bepaalde manier kleedt, groot of klein is, dik of dun, gelovig of niet, het maakt niet uit. We zijn allemaal mensen, die mogen zijn wie of wat we willen zijn. Wees jezelf, laat het stereotypisch gedrag los!

Het zou mooi zijn als Maaike gewoon Maaike kan zijn, en niet veroordeeld wordt om Collin te blijven alleen maar omdat het volgens sommigen zo bedoeld zou zijn.

10 gedachten over “Stereotypisch

  • 16 april 2018 om 07:59
    Permalink

    Gevoelig onderwerp. Ik vind mezelf heel erg open in alles, maar de transgender discussie gaat voor mij te ver. Sorry!

    Beantwoorden
  • 16 april 2018 om 08:05
    Permalink

    Heel erg als je je als kind zo voelt. Je mag zijn wie je wilt zijn en waar jij je goed bij voelt. Dus ik vind het heel goed dat hij als meisje verder gaat. Als je maar gelukkig bent!

    Beantwoorden
  • 16 april 2018 om 12:32
    Permalink

    Het is helemaal niet raar om zaken in een vakje te plaatsen: sterker nog, dat hebben we nodig. Vergelijk het met een niet op geruimde kast, daar kan je niks in terugvinden! Het gaat fout daar waar we de hokjes heilig verklaren…Dat is waar mensen last van hebben. Waar we ons bewust van moeten zijn is dat hokjes een hulpmiddel zijn En geen doel. We zouden de mensen die ons laten inzien dat het hokje niet heilig is, maar anders ingevuld kan worden, van harte dankbaar moeten zijn…

    Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 05:04
    Permalink

    Het is zeker goed om je bewust te zijn van stereotypes en vooroordelen. Soms heb je het zelf niet eens door, omdat je natuurlijk ook weer gevormd wordt door de cultuur waarin je leeft.

    Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 13:45
    Permalink

    Ik ben zelf denk ik veel te nuchter voor het hele transgender ‘verhaal’…. excuses!

    Beantwoorden
    • 18 april 2018 om 07:24
      Permalink

      Dat begrijp ik, Irma, ik zelf eigenlijk ook wel. Ik wilde met deze column alleen laten zien hoe mooi het is hoe zijn/haar ouders met de situatie omgaan. Begrijpen kan alleen als je het zelf ook meegemaakt hebt, denk ik.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar