Samenscholing verboden

Julius Caesar, wie kent die naam niet? Julius Caesar, de beroemde Romeinse generaal en dictator, die toen hij op 15 maart 44 v.Chr. de Senaat betrad, omringd werd door senatoren, die de republiek in ere wilden herstellen. ‘Tu quoque, fili mi’, kermde Julius tegen Brutus, zijn protegé en een van de samenzweerders, terwijl hun dolken zich in zijn lichaam boorden.

Ik moest aan de arme Julius denken, toen ik ’s avonds aan de wandel was en verderop een groepje mensen zag. Ik weet niet hoe u er over denkt, samenscholingen van mensen geven mij een zeker gevoel van onbehagen. Al zien ze er nog zo vriendelijk of onschuldig uit, al hebben ze meer aandacht voor elkaar of voor wat de ander te vertellen heeft dan voor mij, al is het nog zo gezellig, ik vertrouw het niet.

Wie kent ze niet, de groepjes jongeren die aan het ‘chillen’ zijn (heet dat nog zo?) op de hoek van de straat, bij een cafetaria of in het park. Denkt u dan ook ‘die hebben vast niet veel goeds in de zin’? Ook al is er geen aanleiding toe, toch denken we dat.

Soms, een enkele keer, komen die bange voorgevoelens uit. Verbale plaagstoten, een petje dat van je hoofd gerukt wordt en dat je vervolgens nooit meer terug ziet, of nog erger. Het gebeurt, maar minder vaak dan we wellicht denken.

Julius Caesar dacht wellicht dat het wel mee zou vallen, op het moment dat de moordlustige senatoren hem omringden. Pas toen de messen zijn lichaam perforeerden en het leven langzaam wegvloeide, wist hij wat er aan de hand was. Maar toen was het al te laat.

Daarom mijd ik waar mogelijk samenscholingen. Daarom vind ik dat samenscholingen van meer dan vier personen verboden moeten worden, met onmiddellijke ingang. De avondklok moet weer ingevoerd worden, als groepjes onverlaten zich er niet aan houden, moeten ze uiteengejaagd worden door de Mobiele Eenheid, met wapenstok en traangas. Geen genade!

Zodat eenzame mensen, of mensen alleen, weer veilig over straat kunnen. Evenals ouden van dagen, en vrouwen alleen.

Als Julius Caesar samenscholingen had verboden, had hij allicht langer geleefd. Wie weet hoe de wereld er dan uitgezien zou hebben.

Je kunt natuurlijk ook gewoon een straatje omlopen, als je het niet vertrouwt. Zo kom je nog eens ergens anders, het is niet verkeerd soms van de vertrouwde paden af te wijken.

Misschien had de ouwe Juul dat ook beter kunnen doen, een straatje omlopen.

26 gedachten over “Samenscholing verboden

  • 8 september 2018 om 09:05
    Permalink

    Helemaal gelijk! Ik ben ook niet zo van samenscholing en groepjes vormen, want dat gaat zo vaak fout en mensen voelen zich snel buitengesloten.

    Beantwoorden
  • 8 september 2018 om 10:05
    Permalink

    Ik voel mij daar ook niet prettig bij inderdaad. Zeker als een groepje jongens ergens staat en ik als vrouw er alleen voorbij moeten lopen. Vaak ben ik dan aan ‘het bellen’.

    Beantwoorden
  • 8 september 2018 om 12:05
    Permalink

    Ligt er helemaal aan hoe oud ze zijn, wat de groepssamenstelling is, wat voor sfeer er hangt. Ben niet meteen onder de indruk van een groepje mensen, maar je zou het toch een keer anders treffen en echt een tegen een probleem in je eentje aanlopen. Nog nooit meegemaakt overigens.

    Beantwoorden
  • 8 september 2018 om 19:11
    Permalink

    Ik vind het ook erg vervelend als ik alleen langs een groepje op moet, altijd erg opgelucht als ik er ongeschonden en zonder een woord te wisselen langsop kan.

    Beantwoorden
  • 8 september 2018 om 21:18
    Permalink

    Chilled is volgens mij nog steeds chillen. Maar gelukkig niet echt groepjes in de buurt

    Beantwoorden
  • 9 september 2018 om 14:15
    Permalink

    Ik heb persoonlijk niks met groepjes…die dynamica is zo anders. Soms ontkom je het niet maar liever niet

    Beantwoorden
  • 9 september 2018 om 16:55
    Permalink

    Ik heb een gezond gevoel voor argwaan maar ga altijd van het positieve uit. Tot nu toe gelukkig geen ellende gehad bij het passeren van groepjes. Ik groet ze ook altijd met een vrolijk: ” Halloo!! ” En krijg eigenlijk altijd een ” goedenavond mevrouw” terug 🙂

    Beantwoorden
  • 9 september 2018 om 18:08
    Permalink

    Soms als je ergens op openbaar terrein loopt, zoals op stations, kan ik mij goed voorstellen dat je het liefste een blokje om loopt. Al ontstaat er in elke groep weer kleinere groepjes. Ga je klas van vroeger maar eens na.

    Beantwoorden
  • 10 september 2018 om 09:15
    Permalink

    Tja. Verbieden is ook nog zoiets. Aan de andere kant – als ik iets langer nadenk over de groepjes waar je het over hebt – moet ik er ook weleens langs. Vaak loop ik gewoon recht vooruit, hoofd omhoog, schouders naar achteren. Vanuit angst handelen heeft niemand ooit verder gebracht (denk ik dan). Vroeger vond ik het vervelend om langs groepjes bouwvakkers te moeten lopen (ze gingen altijd fluiten of dingetjes roepen). Mijn moeder heeft mij altijd geleerd. Als je langsloopt dan kijk je ze aan en groet je ze vriendelijk. Tien tegen een dat er geen vervelende dingen worden geroepen. En vooralsnog blijkt het – bij mij – te kloppen. Erg prettig.

    Beantwoorden
  • 10 september 2018 om 09:15
    Permalink

    Het zijn wel bepaalde groepjes die dit oproepen. Ik denk dat het wel lastig is om het te handhaven.

    Beantwoorden
  • 12 september 2018 om 10:16
    Permalink

    Leuk geschreven! Ik vind het ook altijd een beetje eng als ik een groepje mensen moet passeren als ik alleen ben. Van welke origine ze zijn heeft geen belang, van zodra het er inderdaad meer dan 4 zijn, heb ik het er niet op staan! 🙂

    Beantwoorden
  • 12 september 2018 om 13:17
    Permalink

    Ik heb er maar heel af en toe last van, dat ik wat angstig word, maar ik heb nog nooit aan Julius Caesar gedacht toen. En dat na zes jaar Latijn! 🙂

    Beantwoorden
  • 12 september 2018 om 14:00
    Permalink

    Fijn is het zeker niet. Gelukkig heb ik er nog nooit echt problemen mee gehad, maar dat is zeker wel mogelijk. En ja, volgens mij heet het nog chillen :’) maar ik ben ook al 27, dus what do I know.

    Beantwoorden
  • 12 september 2018 om 16:34
    Permalink

    Ik heb ook niet voor die samengeschoolde jongeren. Probeer er altijd met een boog om heen te gaan

    Beantwoorden
  • 13 september 2018 om 07:03
    Permalink

    Ik vind mensen alleen onprettig, is dat raar? Zo’n groepje is er (meestal) om met elkaar te zijn, om te chillen, lol te hebben etc en zijn dus ook niet geïnteresseerd in de voorbijganger. Samenscholingen verbieden vind ik een heel eng idee. Veel enger dan al die groepjes bij elkaar.

    Beantwoorden
  • 13 september 2018 om 08:04
    Permalink

    Dankjewel voor deze blog. Ik voel me zeker onveilig op straat met name in Amsterdam-west en Bijlmer. Wat een drama daar. Die groepen staan je letterlijk op te wachten. Vaak genoeg meegemaakt dat we zonder reden in elkaar werden geslagen. Dus ja van mij mag de me graag langskomen om dat soort jongens even wat manieren bij te brengen.

    Beantwoorden
  • 13 september 2018 om 08:05
    Permalink

    ankjewel voor deze blog. Ik voel me zeker onveilig op straat met name in Amsterdam-west en Bijlmer. Wat een drama daar. Die groepen staan je letterlijk op te wachten. Vaak genoeg meegemaakt dat we zonder reden in elkaar werden geslagen. Dus ja van mij mag de me graag langskomen om dat soort jongens even wat manieren bij te brengen

    Beantwoorden
  • 13 september 2018 om 15:34
    Permalink

    Net terug uit Rome spreekt het beeld van Julius Caesar me heel erg aan. Zelf heb ik niet zo snel een angstgevoel bij groepjes. Het ligt uiteraard wel aan de setting en het soort groepje. Ook ik trek een vriendelijke gezicht en stap met een open houding op het groepje af. Begroeten en doorlopen heeft mij tot nu toe uitsluitend positieve reacties opgeleverd. Zou ik het echt niet vertrouwen dan pas ik mijn route aan. Ik denk dat een groepje dat echt kwaad in de zin heeft zich van een verbod ook niet zoveel aan zal trekken

    Beantwoorden
  • 13 september 2018 om 17:30
    Permalink

    Ik kom het vooral op mijn werk vaak tegen. Op het station, hele groepen jongeren die op stap zijn geweest, een groepje buitenlanders die je niet verstaat, enz. Maar ik loop nooit (meer) om! Ik gooi mijn kin omhoog, borst vooruit en als het moet, zet mijn beste wapen in: big smile en vlotte babbel en humor. Works like a charm! (Al snap ik écht wel dat sommige mensen liever omlopen.)

    Beantwoorden
  • 15 september 2018 om 10:17
    Permalink

    meestal heb ik er geen probleem mee, maar soms zie je van ver al dat ze op zoek zijn naar problemen, dan loop ik toch liever een blokje om….

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar