Oranje hesjes

Het was een invasie. Overal waar ik keek, zag ik mannen in oranje, fluorescerende hesjes. Waar ze vandaan kwamen? Geen idee. Zomaar ineens waren ze er.

Ze hoorden duidelijk bij elkaar. Dat zag je niet alleen aan die oranje hesjes. Ze praatten ook met elkaar, veel en luidruchtig. Of ze overlegden of ruzie aan het maken waren, werd niet duidelijk.

Het waren werkmannetjes. De een liep rond met een schop, of die alleen maar bedoeld was om op te kunnen leunen, of dat de schop ook nog ergens anders voor gebruikt zou kunnen worden, wist ik niet. Ik heb hem niet zien graven. Op een gegeven moment stonden drie hesjes bij elkaar, die ene leunde op zijn schop. Waar ze het over hadden? Geen idee. Voor ik kon vragen of ze soms koffie wilden, waren ze alweer weg.

Herrie maakten ze. Ze vervingen de lantarenpalen achter ons huis. De oude palen werden er eerst uitgehaald, met veel getakel en geronk van de hijskraan lukte dat.

Soms wilde een lantarenpaal niet meewerken. Was de lantarenpaal stond stevig verankerd, of had-ie wortel geschoten? Ik zag een van de hesjes flink wrikken aan de lantarenpaal, af en toe pakte hij een hamer en gaf de paal een paar flinke klappen. 

Het was een marteling.

Eindelijk. Met veel duw- en trekwerk en het nodige bloed, zweet en tranen was het gelukt. De oude paal werd op een vrachtwagen geplaatst, de paal krijgt nog een paar flinke klappen. Totdat de kap eraf lag. Alsof de paal onthoofd werd. Paal en ‘hoofd’ lagen naast elkaar op de vrachtwagen, wachtend om afgevoerd te worden.

De hesjes werken stug door. De ene na de andere lantarenpaal wordt vervangen. De nieuwe palen staan de glimmen, nog niet aangetast door de groene schaduw die vroeg of laat alles bedekt wat in de buurt staat van bomen.

Na vandaag zal het nooit meer hetzelfde zijn. Dankzij de invasie van de hesjes zal het ledlicht de duisternis verdrijven. Voortaan is het ook ’s nachts licht.

Later die dag kwam ik terug van boodschappen doen, een van de hesjes was bezig de draden van de lantarenpaal aan te sluiten. ‘Doet-ie het vanavond?’ vroeg ik haar. ‘Als-ie het voorheen deed, dan vanavond ook’, was haar antwoord. Fijn om te weten dat het uitgebreid getest wordt! Ik zag dat een van de oude lantarenpalen verderop niet vervangen was. ‘Die staat niet op de lijst. Het kan goed zijn dat we daarvoor nog terug moeten komen’, zei het hesje. Blijkbaar was niemand op het idee gekomen dit aan de gemeente te melden. Tja.

Nog een dag verder. De (nieuwe) lantarenpaal achter ons huis doet het niet meer, evenals de oude die nog niet vervangen was. Morgen maar eens bellen.

Hmmm… misschien komen de hesjes weer terug!

12 gedachten over “Oranje hesjes

  • 1 april 2018 om 07:51
    Permalink

    Wel mooi eigenlijk dat de werkers zo goed herkenbaar zijn aan die oranje hesjes. Zo brengen ze letterlijk licht in donkere momenten ; )

    Beantwoorden
    • 1 april 2018 om 08:29
      Permalink

      Het was vooral leuk om ze zo bezig te zien. Licht brachten ze sowieso aan in de duisternis, in ons dorp zijn we overgeschakeld op ledverlichting, vandaar dat de hesjes in actie moesten komen!

      Beantwoorden
  • 7 mei 2018 om 10:17
    Permalink

    De hesjes blijven mij ook altijd aantrekken. Ik bewonder ze in hun harde werken en het lijkt ook elke keer dat ze altijd weer aan de koffie zitten als ik langs rijd. En toch verzetten ze altijd heel veel en ook snel werk!

    Beantwoorden
  • 7 mei 2018 om 11:24
    Permalink

    Haha ik heb ze hier al in geen tijden gezien, die oranje hesjes. Ik weet niet of dat een goed of slecht teken is 😉

    Beantwoorden
  • 8 mei 2018 om 12:17
    Permalink

    Het is vaak zo jammer dat de hesjes niet de waardering krijgen die ze gewoon verdienen. Gelukkig krijgen ze bij jou een eervolle vermelding!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Spring naar werkbalk