Oogappel

 

Hij ligt voor me, in de fruitschaal. Een appel, glanzend rood met vleugjes groen, een belofte van zoetsappigheid. De schaal ligt vol met fruit, glanzend en wel. Naast mijn oogappel liggen nog andere appels, en twee peren, ook lekker te wezen.

Wat is er zo mooi aan deze appel, waar ik mijn oog op heb laten vallen? Wat maakt hem anders dan de anderen, dan zijn broeders en zussen die naast hem liggen? Ik heb het niet over de peren, ik ga geen appels met peren vergelijken.

Hij zit strak in zijn schil, zijn kleur belooft zoetheid, belooft sap dat over mijn kin zal druipen. Het belooft die typische knapperigheid, het belooft dat geluid dat alleen een appel kan maken, als je er een stuk uit bijt.

Iedere hap heeft die belofte in zich, van zoetigheid, sappigheid en van de vitaminen en het andere goeds dat je lichaam nodig heeft.

Die belofte heeft iedere (verse) appel, al is de ene appel zoeter en/of sappiger dan de andere. Soms is de andere appel zuurder, of meliger. Verschil moet er zijn, het is maar waar je van houdt.

Wat deze appel anders maakt dan zijn soortgenoten, is alleen dat mijn oog op hem gevallen is. Hij staat symbool voor het nieuwe begin, dat ik wil maken.

Ziet u, ik ben ook maar een mens, met de nodige zwakheden. Een lekker, speciaal biertje, een stukje worst of zelfs twee, een schaaltje (zoute) chips, dat is genieten!

Hoe lekker het ook is, het is niet erg gezond. Dat weet ik wel, voorheen trok ik me er niets van aan. Trok, als in verleden tijd. Voltooid, om precies te zijn.

Ik nam ook chips etc. als ik geen honger had, als ik lekkere trek had, pakte ik eerder chips of worst dan iets anders. Als je eet zonder dat je echt honger hebt, zelfs geen trek, dan is het goed je af te vragen waarom je eet en waarom je juist dat eet.

Het is vluchtgedrag, om niet na te hoeven denken over wat ik wil met mijn leven, om niet na te hoeven denken wie ik ben en wie ik wil zijn. Vluchten in eten, het is niet bepaald origineel.

Er komt een moment, dat vluchten niet meer kan. Dat je inziet dat je stilstaat, dat die stilstand achteruitgang betekent. Dat het moment gekomen is om het over een andere boeg te gooien. Een gezondere boeg, in dit geval.

Daar komt mijn oogappel om de hoek kijken. Hij staat symbool voor een gezonder eetpatroon, waar ik voor kies. Hij staat symbool voor de bewuste(re) keuzes die ik wil maken.

Ik zal de chips, worst, bier en cola niet uit mijn leven bannen. Ik zal minderen, maar niet ‘cold turkey’ stoppen. Als ik me weer aan de chips etc. waag, wil ik er wel intens van kunnen genieten.

Ik neem mijn oogappel, zachtjes snijd ik hem in schijfjes, die ik één voor één opeet. Genietend van elke hap, genietend van de zoetheid en van het sap, dat inderdaad over mijn kin druipt.

Een nieuw begin is zojuist begonnen.

23 gedachten over “Oogappel

  • 19 augustus 2018 om 19:07
    Permalink

    Ik dacht heel even, waar gaat dit heen, maar net op tijd kwam aan het licht waar dit stuk over gaat. Mooi hoor. Ook heel herkenbaar verleden, maar succesvol het monster geslacht zullen we maar zeggen, hoewel het altijd op de loer ligt!

    Beantwoorden
  • 21 augustus 2018 om 12:43
    Permalink

    Erg mooi! Ik dacht ook even: gaat ie het nou serieus alleen maar over een appel hebben? Tegelijk wist ik beter en werd niet teleurgesteld!
    Ik wens je heel veel succes met je nieuwe begin! Zo’n zelfde soort begin heb ik vorig jaar gemaakt. Inmiddels minus 13 kilo en vele centimeters en gewoon lekkerder in mijn vel! En vooral dat laatste is waar je het voor doet! You go Luc!

    Beantwoorden
    • 21 augustus 2018 om 13:27
      Permalink

      Het is misschien een idee, een column enkel en alleen over een appel… 😉

      13 kilo eraf, een hele prestatie. Zoveel hoeft er bij mij niet af, ik ben al blij als het op dit niveau blijft. En ik inderdaad zo lekker in mijn vel blijft zitten, zonder dat het gaat hangen! 😉

      Beantwoorden
  • 22 augustus 2018 om 10:32
    Permalink

    gelukkig was het niet de appel van Sneeuwitje….Ik had het niet erg gevonden als je hele blog alleen over een appel was gegaan: ik vind zulke blogs leuk ( ik maak me ook regelmatig schuldig aan bloggen over een nagelvijl of zo )

    Beantwoorden
  • 23 augustus 2018 om 08:10
    Permalink

    Zo mooi geschreven!
    Vluchten in eten is ook heel herkenbaar voor mij…

    Beantwoorden
  • 24 augustus 2018 om 14:24
    Permalink

    Mooi geschreven en ik wens je heel veel succes met het nieuwe begin! (nu heb ik ook meteen zin in appel gekregen, straks meteen even meenemen in de supermarkt).

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar