Never ending story

De kogel is door de kerk, schreef ik nu bijna een jaar geleden. Na jaren van bakkeleien was er een ontwerp gepresenteerd, waarbij het zo vurig (door de politiek) gewenste dorpshuis er eindelijk zou komen. Nou ja, we zouden weten hoe het eruit zou komen te zien, in de nieuwe oude Sint-Petrus Bandenkerk. Nog maar een jaar daarvoor was het plan van de toenmalige coalitie om de kogel door de kerk te jagen, maar dan een sloopkogel. Eén enkele vleermuis gooide roet in het eten, anders was de kerk al verleden tijd geweest.

Enfin, de kerk was gered. Daar ging het ons om, afgaande op de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen. Nu zou het dan eindelijk gaan gebeuren, de gemoederen zouden kunnen bedaren. Het vervolg is bekend: pas na twee jaar werd onlangs het definitieve ontwerp met bijbehorende begroting aangenomen. Het bedrag is fors (maar liefst 9 miljoen), daar krijgen we ook wat voor terug. Een dorpshuis, dat niet iedereen wil. Zou dat anders niet ook het geval zijn geweest? Immers, het futuristische ontwerp van Dorpsbelang kreeg ook niet bij iedereen de handen op elkaar. Ook in dat geval zouden er vragen zijn over kosten en exploitatie.

Dat is precies waar het om lijkt te gaan: onze politici moeten iets hebben om ruzie over te kunnen maken. Het gesteggel over het dorpshuis is voor mijn gevoel al een eeuwigheid aan de gang. Discussiëren kun je het niet nomen, daarvoor is het een vereiste dat je naar elkaar luistert en elkaars standpunt respecteert, ook al ben je het niet met elkaar eens. Zelfs als het dorpshuis er eenmaal staat, blijft het geruzie aan de gang. Al is het maar over de lege gemeentekas. Want van de beoogde 9 miljoen is ‘slechts’ 7 miljoen gereserveerd, de overige 2 miljoen moeten nog gevonden worden. Nog afgezien van de vraag of het goedgekeurde budget toereikend zal zijn.

Eén ding is zeker: met onder andere het bespeelbaar maken van De Landing en de verbouwing van de Goudsloot nog voor de boeg, worden het dure jaren. Want wie mag het allemaal uiteindelijk gaan betalen? Niet zoete lieve Gerritje, die is naar Den Bosch. U en ik, dus.

Al met al bekruipt mij het gevoel dat het nog lang niet gedaan is, zelfs nu het er echt van lijkt te komen. De kogel moge dan andermaal door de kerk zijn, het begint meer en meer te lijken op een Never ending story.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.