Langzaamheidsmaniak

Eens in de zoveel tijd ga ik naar Veldhoven. Eerst een stukje A50, dan verder via de N2, parallel aan de immer drukke A2. Twee snelwegen, die zich een tijdlang gezamenlijk rond Eindhoven door het landschap kronkelen. Met één onderscheid: op de een mag je 120 km per uur, op de ander 80.

Het is nogal verleidelijk om zelf ook het gaspedaal in te trappen, als je op de weg naast je iedereen voort ziet razen. Menigeen doet dat dan ook, de auto’s razen me links en soms ook rechts voorbij, als een rijstrook zich bij de onze voegt. Verwonderd kijk ik naar de auto’s die me voorbijrazen. Ik rij braaf 80, het is wel relaxt rijden zo. Ik heb alle tijd, ik wil me vooral niet op laten jagen!

Het gaat wel een beetje knagen bij me. Ik weet hoe lekker het is, om het gaspedaal eens flink in te trappen. Ook ik verander van Dr. Jekyll in Mr. Hyde zodra ik de auto instap, ik wil ook zo snel mogelijk van A naar B.

Die verandering in me verbaast me, normaal gesproken ben ik juist het toonbeeld van rust en kalmte. Geen onvertogen woord komt over mijn lippen, ik ben de vriendelijkheid zelve. Totdat ik in de auto stap, en de automobilist voor me minder haast heeft dan ik. Wat maakt het uit dat hij of zij niet de maximum snelheid rijdt? Het is niet alsof het de voorgeschreven snelheid is. Waarom laat ik me zo opjagen?

Ik geef toe, als ik als eerste wegrijd bij een stoplicht geeft dat wel een kick. Als ik een bocht neem op volle snelheid, eveneens. Om het landschap als een soort groene flits aan je voorbij te zien trekken, heeft wel wat. Maar dat gejakker en gestres… ik ben het wel beu.

Het geeft rust, om rustig achter een vrachtwagen of auto aan te tuffen. Tijd om een liedje te zingen (of te fluiten, als ik de tekst niet weet). Tijd om over mijn zonden na te denken, alhoewel? Zoveel tijd heb ik ook weer niet.

Daarom probeer ik ook in de auto rustig te blijven, op tijd te vertrekken zodat ik niet hóéf te haasten, en me netjes aan de maximumsnelheid te houden. Het geeft me rust, het geeft me de gelegenheid met verwondering naar de andere weggebruikers te kijken, die wél een ongelooflijke haast lijken te hebben.

 

Het grappige is, dat de tijdwinst door hard te rijden minimaal is, op korte afstanden tenminste. Ook op langere afstanden kun je je afvragen of het iets oplevert. Maar daar gaat het helemaal niet om. Of het nu de rebel is, die zich niet aan de regels wil houden, of de snelheidsmaniak die gewoon zo hard mogelijk wil rijden, het gaspedaal moet ingetrapt worden.

De weg leent zich er ook voor. Hij ziet er niet anders uit dan de snelweg, en de scheurneuzen doen er toch niemand kwaad mee? Met de vlam in de pijp scheuren ze door de Brennerpas.

De verleiding is er, om ook een snelheidsmaniak te zijn. De verleiding is groot. Maar nee, ik blijf lekker een langzaamheidsmaniak!

22 gedachten over “Langzaamheidsmaniak

  • 17 april 2018 om 08:24
    Permalink

    ik ben ook iemand die snel is de gaspedaal indrukt maar bij sneeuwweer als iedereen traag rijdt dan denk ik damn, waarom doen we dit niet het hele jaar! iedereen is veel hoffelijker en rustiger dan!

    Beantwoorden
    • 17 april 2018 om 09:48
      Permalink

      Tja, de verleiding van het gaspedaal blijft onverminderd groot. Ook ik bezwijk zo nu en dan… maar het is heerlijk om het eens rustig aan te doen

      Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 09:33
    Permalink

    Ik vind je bericht heel herkenbaar. Ik rij vaak over de A6 (richting Friesland) en daar heb je stukken dat je van 130 opeens naar 100 moet en zelfs een stukje 70. Het is o zo verleidelijk om gewoon 110//120 te blijven rijden, maar voor je het weet heb je een bon. Dus in de bocht van 70, laat ik me lekker inhalen door iedereen die sneller wil.

    Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 12:23
    Permalink

    hahaha, ik zit hier echt hard te lachen. Ik heb de oplossing: het is een ding van rustige , bedachtzame mannen. Mijn man is ook zo rustig en wel overwogen…tot hij een gaspedaal onder zijn voet krijgt.
    Ik geniet altijd van die tegenstelling..EN als ik vind dat hij te gevaarlijk rijd roep ik vreselijke dingen als “schat zonder jou wil ik ook niet leven” Dat helpt

    Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 15:59
    Permalink

    Grappig om te lezen. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben tegenwoordig een echte Priusrijder 😉 Het lijkt wel of het elektrisch rijden me rustiger maakt. Maar toch, als er dan iemand bij het stoplicht naast me ongeduldig staat te doen, dan gaat de power knop wel even aan hoor.

    Beantwoorden
  • 17 april 2018 om 18:10
    Permalink

    Helaas heb ik nu een periode waarin ik zomaar twee boetes achter elkaar heb gekregen (een paar km te hard). Ik dacht goed te hebben opgelet. Maar bij wegwerkzaamheden moet je dat dus extra goed doen. Zonde van het geld. Maar het heeft mij wel wakker geschud. Blijkbaar ben ik te gehaast. En heb ik wellicht teveel op mijn bordje. Dus leer ik er weer van. Maar zonde is het wel.

    Beantwoorden
    • 18 april 2018 om 07:19
      Permalink

      Volgens mij ben ik recentelijk ook weer eens bekeurd, voor het eerst in jaren, maar toch. Het maakt mijn verhaal niet echt geloofwaardiger, geloof ik… 😉 Oftewel, ook ik bezondig me nog wel eens aan te hard rijden. Maar minder als vroeger!

      Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 06:15
    Permalink

    haahhaha ben over het algemeen een rustige rijder maar soms als ik te laat ben voor een afspraak dan wil ik weleens harder op het gaspedaal drukken maar zoals je schrijft gewoon eerder van huis weg gaan ! leuk geschreven!

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 07:19
    Permalink

    Ik zorg ook altijd dat ik op tijd weg ga, moet ik ergens heen. Ik rij niet te hard, maar hefwel de neiging om bij een stoplicht weg te racen, aangezien ik een klein autootje heb en grote bakken altijd denken dat ze wel even weg kunnen komen, naast me, dan laat ikke altijd even mijn snelheid zien 🙂

    Beantwoorden
    • 18 april 2018 om 07:29
      Permalink

      Hahaha, heel herkenbaar Lodi! Ik had vroeger een Toyota Starlet, ik vond het heerlijk met dat oude autootje weg te scheuren terwijl de dikke auto naast me nog wakker moest worden… 😉

      Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 07:55
    Permalink

    Haha, heel herkenbaar! Pas m’n rijbewijs en nu dat ik er echt aan gewend ben, merk ik dat ik soms wel een stukje harder wil. Maar deze meid is braaf! Houd zich netjes aan de snelheid (bijna altijd ;-))

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 08:01
    Permalink

    Het ligt bij mij echt aan het moment, met mooi weer, lekker muziekje en geen tijdsdruk maakt het me allemaal niet uit, met deadlines, drukke agenda en een gehaaste fase dan wil ik nog wel eens wat harder rijden. Wel veilig overigens

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 10:20
    Permalink

    Ik ga ook altijd op tijd weg en rij meestal volgens de regels. Maar 120 of 80 rijden maakt wel een groot verschil. Ik ga dan voor de 120 weg 😉

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 12:43
    Permalink

    Ik kan helaas niet auto rijden. Mijn man wel en wij zorgen wel altijd dat wij op tijd weg ga

    Beantwoorden
  • 23 april 2018 om 07:54
    Permalink

    Hahaha grappig stuk! Ik kan er nooit zo goed tegen als mensen veel langzamer gaan rijden dan dat toegestaan is. Vind ik gewoon heel erg irritant. Ik heb ook altijd 45 km wagentjes voor me rijden op een 80km weg. Heel frustrerend.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Spring naar werkbalk