Spring naar toolbar

Kleur bekennen

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Alle kleuren hebben iets, een geheel eigen schoonheid en uitstraling, toch is het soms nodig om kleur te bekennen. Mijn favoriet? Blauw. Blauw is de kleur van een stralende, onbewolkte dag. De kleur van de hemel, van onbezorgd genieten, van de zon op je gezicht. Blauw is de kleur van veel van mijn kleding, blauw is ook de kleur van mijn auto, al is dat meer toeval. Hoewel blauw favoriet is, is het niet de enige kleur die ik mooi vind. Het dieppaars van een aubergine, het purper van de Romeinse keizers, dat heeft ook wel wat.

Rood, in combinatie met wit, dat zijn de kleuren van mijn favoriete voetbalclub. Nee, niet die van boven de rivieren. Rood is ook de kleur van rozen, van de liefde, van bloed. Een kleur die kracht uitstraalt, of boosheid, in ieder geval passie. Wit is de kleur van zuiverheid, van puurheid en ongereptheid, de kleur die alle andere in zich verenigd.

Zwart is de kleur van somberheid, van dood en het donker. Zwart is de kleur van het licht dat niet kan ontsnappen.

Oranje vind ik niet heel bijzonder. Het is de kleur van sinaasappels, van mandarijnen en, niet te vergeten, van ons nationaal elftal. Het vervult me van vaderlandsliefde, als ik elf mannen of vrouwen op een rijtje zie staan, luisterend of meezingend met het Wilhelmus.

Roze is de kleur van (veel) bloesems, de kleur soms ook van de hemel bij een zonsondergang. Soms is het een palet aan kleuren, vegen roze, oranje en geel. Je zou willen dat het eeuwig zou duren, veel te snel is het weer voorbij.

Geel is een beetje een twijfelgeval. Het dorre geel, tegen het bruin aan, van verdord gras in een schroeiend hete zomer spreekt mij niet zo aan. Het geel van het Sahara-zand evenmin, daar doet de kleur nog het meest aan denken. De Sahara aan de Noordzee, zeg maar. Het geel van een rijpe banaan, of van een kool- c.q. pimpelmees in de kracht van zijn leven, dat heeft daarentegen wel iets. Geel is ook de kleur van de zon.

Hoe mooi al die kleuren ook moge zijn, hoezeer ik gehecht ben aan blauw, er is één kleur die ze allemaal overtreft. Het is de kleur van leven, van bladeren en van gras, het is ook de kleur van mijn liefjes ogen.

Ik moet toch kleur bekennen. Wat is er mooier dan het jonge, frisse groen van nieuwe lenteblaadjes?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.