Kap ermee

Afbeelding van Pixaline via Pixabay

Bomen, ze zijn mooi in elk jaargetijde. In de lente, als de eerste prille blaadjes verschijnen en de boom langzaam groen kleurt. In de zomer, als de volgroeide bladeren zachtjes ruisen in een zomerbries terwijl ze ons schaduw verschaffen. In de herfst, vooral in de herfst, als ze verkleuren tot dieprood en goudgeel, en tenslotte bruin. Her en der liggen hoopjes bladeren, als getuigen van vergane glorie, tekenen van de naderende winter. Zelfs in de winter, als de bomen oplichtten in de vale winterzon, de kale takken wanhopig uitgestrekt naar de kille hemel, zelfs dan zijn ze mooi.

Bomen zouden dan ook nooit gekapt mogen worden, tenzij ze oud en ziek zijn, en op huizen of nietsvermoedende voorbijgangers dreigen te vallen. Mijn hart huilt, als ik een boom zie die geveld is, ook al is het door een storm. Ze zijn de longen van de aarde.

Ik heb het geluk te wonen in het mooie Son en Breugel, een groen dorp. Als je van ons huis naar het centrum loopt, waan je je bij vlagen in het bos. Ook langs de goudsloot, bij ons achter, staat een prachtige rij bomen. Ik vind het een prachtig gezicht, als ik tussen het thuiswerken door even een wandeling maak, gaat de route vaak eerst daarlangs. Dan geniet ik van de prachtige bomen, van het ruisen van de bladeren, het geritsel in de struiken langs de sloot, het gekwetter en gefladder van de vele vogels in de bomen. Het is telkens weer genieten!

Onlangs zag ik plots een groot oranje kruis op een van de bomen. Verrek, die daarnaast heeft er óók een! En die daarnaast ook! De een na de ander, gemarkeerd met een kruis, het leek een teken dat ze ten dode opgeschreven zijn. Dat ze moeten wijken voor de vooruitgang, voor de nieuwe, verfraaide goudsloot.

In eerste instantie was ik best enthousiast over de vernieuwingsplannen, ik zag mijn mooie laantje al voor me, de statige bomen met daaronder prachtige, groen geverfde gietijzeren lantaarns met krullen, de maan die schijnt op de opgeknapte sloot. Geen moment kwam het in me op dat mijn mooie bomen daarvoor zouden moeten wijken.

Zouden de bomen ziek zijn? Ik hoop van niet, ik hoop dat het een vergissing is. Ik hoop dat de gemeente Son en Breugel mijn mooie laantje intact laat, dat ze zoveel mogelijk bomen laten staan, waar dan ook.

Kap ermee, met het kappen van bomen.

3 gedachten over “Kap ermee

  • 6 maart 2021 om 11:21
    Permalink

    Mooie nostalgische herinneringen roept deze blogpost bij mij op.

    In de Nachtegaallaan en de Scheldelaan heb ik gewoond. Toentertijd was het in beide gevallen de straat oversteken en midden in een bos staan.

    Ja, ik herinner mij vooral de bomen en de bossen uit mijn Sonse jeugd.

    Natuurvriendelijke groet,

    Beantwoorden
    • 6 maart 2021 om 11:47
      Permalink

      Dank je! Son zal wel groen blijven, maar elke boom die verdwijnt, is er één te veel, als je het mij vraagt.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.