In het water

Daar lag ik dan. Met mijn achterste in het water, mijn ene schoen halfdroog, de andere schepte water bij het leven. Is mijn verjaardag in het water gevallen?

Vijf seconden daarvoor aarzelde ik nog. Ik stond stevig op twee stenen, midden in een ondiepe maar ijskoude beek. De afstand naar de volgende steen, met daarachter de droge oever, leek onoverbrugbaar.

Mijn lichaam schreeuwde: ‘Niet doen!’. Ik voelde een soort angst, ondanks het feit dat ik niet in een diepe afgrond dreigde te storten. Mijn hoofd zei: ‘Toe maar, je kunt het!’ Aarzelend zette ik de stap was het de aarzeling, de twijfel die gonsde in mijn achterhoofd, waardoor het fout ging?

Wat het ook was, op het moment dat ik de stap zette, gleed mijn rechtervoet van de gladde rots, mijn lichaam helde naar rechts en tegelijk naar achteren, waardoor mijn rechterschoen tijdelijk dienst deed als waterrad en mijn achterwerk in de beek belandde.

Daar sta je dan, aan het begin van wat een mooie dag zou moeten worden. Even verderop lag de ruïne van een middeleeuws kasteel, het doel waarvoor ik de oversteek waagde. In een vlaag van overmoed, een poging wellicht om mijn reeds lang verloren gegane jeugd terug te vinden. Want letterlijk twee meter verderop stond een brede, comfortabele en vooral veilige brug, die een droge overtocht beloofde.

Het groepje mannen dat even verderop zat te lunchen deed weinig moeite hun lachen te verbergen. Waarom zouden ze ook, zo had tenminste iemand er nog plezier van.

Geschrokken kwam mijn vrouw naar me toe gesneld, zij had bepaald niet de neiging om te lachen. Gelukkig was alleen mijn trots geschonden, afgezien van natte schoenen, broek, trui en T-shirt was er niets aan de hand. Of ik niet liever terug wilde naar ons huisje, om droge kleren aan ter trekken, vroeg mijn lieve schat.

Daarvoor ben ik te veel macho. Terugkeren? Geen denken aan! We lopen naar het kasteel, onder muzikale begeleiding van soppende schoenen. Net voorbij de ingang van het kasteel ging ik zitten op een bankje, om het water uit mijn schoenen te gieten en mijn sokken uit te wringen. Tot mijn geluk had ik een droge trui bij.

Onverstoorbaar bekeek ik alle hoeken en gaten van het kasteel, tot aan de hoogste toren toe. Niemand leek acht te slaan op mijn natte schoenen of kleding, zelf deed ik alsof er niets aan de hand was.

Na het bezoek aan het kasteel maakten we nog een wandeling in de prachtige bos- en heuvelrijke omgeving. Het was een verjaardag om nooit te vergeten! En dan te bedenken dat ik niets heb met verjaardagen, vooral niet met die van mezelf. Het liefst doe ik alsof het een dag is als alle andere, daarom gingen we ook een weekje weg.

Nee, deze verjaardag is alles behalve in het water gevallen!

17 gedachten over “In het water

  • 19 oktober 2018 om 14:48
    Permalink

    Pracht verhaal.

    Met de nodige zelfspot krijgt de humor de overhand.

    Ik wens jou nog heel veel mooie verjaardagen, nat of droog, met evenveel plezier.

    Vrolijke groet,

    Beantwoorden
    • 22 oktober 2018 om 07:00
      Permalink

      Dank je wel, Rob. Het is toch een mooie verjaardag geworden, mét een mooi verhaal… 🙂

      Beantwoorden
  • 24 oktober 2018 om 04:53
    Permalink

    Nog gefeliciteerd en wat een leuk verhaal! Jouw verjaardag zal je nooit meer vergeten😉. Ik had graag bij die lunchtafel gezeten.

    Beantwoorden
    • 24 oktober 2018 om 13:26
      Permalink

      En dan een foto maken op het ‘moment supreme’, zeker…. 😉

      Beantwoorden
  • 24 oktober 2018 om 14:27
    Permalink

    Wat fijn dat je zo’n prettige verjaardag hebt gehad! Ondanks het in het water vallen. Wel stoer dat je daarna gewoon bent doorgegaan!

    Beantwoorden
  • 24 oktober 2018 om 20:38
    Permalink

    Mooi neergeschreven, ach, een mens moet eens kunnen lachen, in de eerste plaats met zichzelf 😉

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2018 om 06:15
    Permalink

    Nog gefeliciteerd. Het lijkt mij een perfecte verjaardag. Bruggen zijn nergens voor nodig 🙂

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2018 om 11:10
    Permalink

    Ai, best spannend trouwens en gelukkig ben je niet op je hoofd gevallen (op zo’n gladde en vooral harde kei / rots). Wel stoer dat je gewoon door bent gegaan. Niet te rillerig of koud geworden?

    Beantwoorden
    • 25 oktober 2018 om 11:49
      Permalink

      Gelukkig viel het mee en droogde ik snel op. Alleen mijn schoen bleef nog dagen nat…

      Beantwoorden
  • 25 oktober 2018 om 13:57
    Permalink

    wat leuk geschreven! en nog gefeliciteerd met je verjaardag. toch een leuke dag gehad

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2018 om 18:14
    Permalink

    Het is toch een onvergetelijke verjaardag ondanks de val geworden. Mooi geschreven.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar