Herman en Hermien

Herman. Aan wie denkt u bij deze naam? Aan een familielid, vader, oom, broer of neef? Of aan Herman den Blijker, de bekende tv-kok die nog steeds hotels of restaurants onder handen neemt, als hij niet bezig is in zijn eigen restaurants of ingeblikte groenten probeert te slijten aan tv-minnend Nederland. Of denkt u aan Herman Brood, Herman van Veen, Herman Finkers of Herman Koch?

Herman was ook de naam van een stier. Stier Herman overleed op 2 april 2004, hij was een bijzonder dier. Hij leek op een gewone stier, maar was dat bepaald niet. Herman was genetisch gemanipuleerd! Bij Herman was een stukje menselijk DNA ingebouwd, met de bedoeling dat zijn dochters melk zouden produceren met het ontstekingsremmende eiwit lactoferrine.

Hoewel Herman 55 nakomelingen produceerde (niet slecht!), werd deze doelstelling niet gehaald. De melk van Hermans dochters bevatte minimale hoeveelheden lactoferrine, Herman was meer een theoretisch dan een praktisch succes. Later is dat bij andere runderen wel goed gekomen overigens. Herman ontsnapte aan het slagersmes en mocht zijn pensioen doorbrengen in een stal bij Naturalis in Leiden.

Hermien zal u welbekend zijn, ze is een koe die op weg naar het slachthuis samen met haar zus wist te ontsnappen. Haar zus werd al snel weer gevangen, Hermien is al weken alles en iedereen te slim af en houdt zich schuil in de bossen bij het Overijsselse Lettele.

Het is hartverwarmend, het verhaal van Hermien. Het is het verhaal van de underdog, het verhaal van een onwaarschijnlijke en miraculeuze ontsnapping. Het is als een spannende film, waarbij iedereen hoopt dat het goed afloopt met de held(in), al weten we dat de kans klein is.

De eigenaar en naamgever van Hermien, Herman Jansen, heeft aangegeven dat Hermien niet alsnog naar de slager hoeft. Als iemand de (financiële) verantwoordelijkheid op zich wil nemen, mag hij of zij Hermien gratis overnemen.

Over beide dieren was een hoop te doen, al moest Herman het doen zonder hashtags. Beide hebben het lot dat hun soortgenoten wel ten deel valt (vooralsnog) weten te ontlopen. Voor de gemiddelde koe of stier geen hashtag, geen bos waar ze kunnen verschuilen, geen reddingsactie. Niemand die zich om hen bekommert, niemand die er een biefstuk minder om eet. Ikzelf ook niet.

Wij mensen zijn van nature omnivoren, vlees is een onderdeel van ons menu. Niet per se het belangrijkste onderdeel, niet voor iedereen. Vlees heeft nog steeds iets van luxe, we vinden het belangrijk om het ons te kunnen veroorloven. Waar supermarkten dan weer gretig op in spelen met hun kiloknallers.

Het kan geen kwaad ons eens te bezinnen op wat we eten, wat er in zit en waarom we het eten. Minder vlees eten kan evenmin kwaad, ik ga het in elk geval proberen. Of het lukt is een ander verhaal, ik vind vlees wel errug lekker!

Herman en Hermien, het klinkt als een liefdespaar uit een sprookje. Hen is het wel gelukt te ontkomen aan hun noodlot, zouden wij ook niet liever ontsnappen dan opgegeten te worden? Het is een gelegenheid om stil te staan bij hoe we omgaan met ons eten, met de levende wezens om ons heen. Het is een gelegenheid de vraag te stellen of dat ook is wat we willen, nu en in de toekomst.

8 gedachten over “Herman en Hermien

  • 18 april 2018 om 14:41
    Permalink

    Mooi geschreven! Ik ken niet echt een Herman, tot je een heleboel bekende mensen begint op te sommen natuurlijk! 🙂 Het is inderdaad belangrijk om stil te staan bij wat we eten!

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 16:54
    Permalink

    Zelf beschouw ik mezelf 100% als omnivoor. Ik houd van mijn stukje vlees bij mijn warme maaltijd of als plakje op mijn brood. Ik ben niet naïef. Ik weet dondersgoed wat er gebeurd in de bio-industrie en dat begint me meer en meer tegen te staan. Toch ligt mijn stukje vlees ook morgen weer op mijn bord. Wel heb ik een groot respect voor vegatariers en veganisten, al zie ik mezelf zo’n levensstijl niet volhouden.

    Beantwoorden
  • 18 april 2018 om 19:31
    Permalink

    Heel mooi geschreven.
    Wij proberen toch een paar dagen per week vegetarisch te eten om onze vleesconsumptie toch een beetje naar beneden te halen. Zowieso zijn we meer fan van kip dan van rood vlees.

    Beantwoorden
  • 19 april 2018 om 10:35
    Permalink

    heel mooi geschreven. Eerlijk gezegd heb ik het steeds moeilijker met het eten van vlees, juist om de manier waarop wij onze slachtdieren behandelen. Ik snap trouwens ook dat mensen daarom veganistisch worden; Het luxe leven dat mijn kippen hebben die dagelijks door de tuin scharrelen, is helaas niet voor alle kippen weggelegd. Aan de andere kant ben ik veel bezig met voeding en ik weet daardoor dat het niet zo eenvoudig is om geen tekorten te krijgen als je veganistisch eet. Het is een moeilijk ethisch vraagstuk…

    Beantwoorden
  • 19 april 2018 om 11:47
    Permalink

    Leuk verhaal! Herman is mijn neef, heb het altijd een beetje vreemde naam gevonden, iets van vroeger zeg maar.

    Beantwoorden
  • 19 april 2018 om 19:05
    Permalink

    ik heb geboeid gelezen, ik kende zowel Herman als Hermien niet. Ik eet vlees maar wel veel minder dan vroeger.

    Beantwoorden
  • 19 april 2018 om 20:00
    Permalink

    Hoewel ik mij er zeker wel bewust van ben, kan ik vlees toch niet volledig afschaffen. Wel eten we het een stuk minder dan vroeger en maken we ook geregeld iets vegetarisch klaar.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar