Eenzame kerst

Afbeelding van Emilian Robert Vicol via Pixabay

Eerst ging er één cherrytomaatje vandoor, daarna nog een. En nog een. En nóg een! We kwamen handen te kort, de kassière en ik, om alle tomaatjes weer in het gareel en in het doosje te krijgen. Vervolgens ging de citroen ervantussen, een enkele wortel en de avocado waagden ook een ontsnappingspoging. Tevergeefs, uiteindelijk belandden ze stuk voor stuk in mijn boodschappentas, met als bestemming de koelkast. Tot het moment daar is, en ze veranderen in een culinair hoogstandje. Althans, dat is de bedoeling.

‘Het lijkt wel alsof ze voelen dat Kerst eraan komt’, zei ik tegen de kassière. Een beetje spanning, met Kerst in aantocht, dat geeft al genoeg spanning. Normaal is het al een heel gedoe, bedenken wat er op het menu komt te staan, wie er wanneer op bezoek komt of waar we naartoe gaan (twee kerstdagen zijn véél te weinig!) en dan moet het mooie servies en tafelzilver ook weer tevoorschijn gehaald worden, én gepoetst. Dit jaar vallen de kerstdagen niet bepaald gunstig, als je even bij wil komen van alle (in)spanning, moet je een vrije dag opnemen. Om het verhaal helemaal af te maken, is er de dreiging van een totale lockdown, die als u dit leest al realiteit is geworden.

Ook dit jaar werpt corona een zware schaduw over alles, niet alleen Kerstmis. Ook dit jaar is de vraag of we de voorschriften negeren en onze huizen vol stromen. Ook dit jaar is het wellicht lonely this Christmas, zoals Mud in 1974 zong. Dat het niet is zoals voorheen, dat moge duidelijk zijn. Of dat een beletsel is om er iets van te maken, is een ander verhaal. Met een bord boerenkoolstamp kijken naar één van de vele zoetsappige kerstfilms die op TV zijn, kan ook gezellig zijn. Het maakt niet uit wat je eet, maar wel met wie. Al maak je mij bepaald niet blij met boerenkoolstamp.

Kerst in je eigen gezinsbubbel kan ook heel gezellig zijn, ik maak me alleen zorgen over degenen die alleen in bubbel zitten, of (groot) ouders die hun (klein)kinderen niet mogen zien of knuffelen. Als corona ons iets geleerd heeft, is dat je op verschillende manieren op afstand ook samen kunt zijn. Ook al is dat geen alternatief voor elkaar ‘live’ te zien, horen en aanraken. Wie weet kan het volgend jaar allemaal wel.

Wat een gedoe, Kerst in coronatijd. We zouden allemaal wel willen ontsnappen, net zoals mijn cherrytomaatjes.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.