Blauwe hemel

Daar ben je weer, eindelijk! Na enkele troosteloze, natte en vooral koude weken schijnt de zon weer. Een koude wind probeert de schijn nog op te houden, dat het mooie weer tegen te houden is. De eerste dag lukt dat nog vrij aardig, en houdt de wind de temperatuur onder de duim. Een dag later is er geen houden meer aan. De hemel is blauw, de wind is gaan liggen en de temperatuur stijgt naar aangename hoogte.

Als de zon schijnt kan ik meestal maar moeilijk binnen blijven zitten. Het is te zeldzaam, zulk mooi weer. Je moet ervan profiteren voor het te laat is! Morgen kan het weer regenen. Best leuk, zo’n afwisselen klimaat. Zoals Johan Cruyff al zei, elk voordeel heb z’n nadeel.

Son en Breugel is een mooi dorp, al helemaal als het mooi weer is. Menig huis ligt verscholen tussen weelderig groen. Ik loop graag door Sonniuspark, waar de huizen als paddenstoelen uit de grond schieten. Of misschien beter gezegd, de huizen schieten als fris lentegroen uit de grond. Het is nog steeds lente, per slot van rekening.

Je hoeft niet ver te gaan om je in het bos te wanen. Aan het eind van de Bijenlaan, vlak voordat je het dorp verlaat, kun je linksaf naar Bijenlaan nr. 37. Dan kom je in een prachtige laan, omzoomd door statige bomen. De bewoonde wereld ligt om de hoek, je loopt achterlangs bij huizen uit allerlei verschillende jaartallen en van verschillende typen. Het is een verborgen juweel!

Vlak erachter loopt de snelweg, als ik het laantje inloop wordt het geraas van de auto’s alsmaar sterker. Het is een vreemd idee dat op 20, misschien 30 meter afstand aan de andere kant van de geluidswal auto’s voortrazen, op weg naar weet ik waar naar toe.

Als ik een stuk verderop even stil sta, trekt een druk gekwetter mijn aandacht. Hoog in de boom, in een zijtak zie ik een gat. Ongetwijfeld een nest, waarschijnlijk van een specht. Ik zie geen vogel, dus het blijft gissen. Om de vogels niet te storen loop ik gauw verder!

Het geraas van de snelweg vervaagt weer, het gefluit van de vogels krijgt weer de overhand. Het is een ware symfonie van de natuur!

Ik sla linksaf, weer de bewoonde wereld in. Wat een wereld van verschil, al heerst hier ook een vredige rust. Het is een bijzonder contrast, dat je je het ene moment midden in de natuur kunt wanen en het volgende juist midden in de bewoonde wereld. Dat is wat Son en Breugel in mijn ogen zo bijzonder maakt, dat en het feit dat er een vredige rust heerst. In ieder geval in dit moment, zulke momenten zijn er om te koesteren.

Het leven is mooi, onder een blauwe hemel. Het is hemels!

Eén gedachte over “Blauwe hemel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar