4 juni

De een heeft moeite met het onthouden van belangrijke data, de ander niet. Ik prijs me gelukkig dat ik tot de laatste categorie behoor. Niet alleen wat betreft nutteloze jaartallen uit de geschiedenis, zoals het jaar dat de slag bij Nieuwpoort plaatsvond (voor de liefhebbers: dat was in 1600). Ook als het gaat om data uit mijn persoonlijke geschiedenis. Nog vraagt mijn moeder wel eens wanneer we naar een bepaald adres verhuisd zijn, wat ik op commando feilloos weet te produceren.

Er zijn data die in mijn geheugen gegrift staan, of beter gezegd die een onuitwisbare indruk gemaakt hebben. De dag dat ik mijn lief voor het eerst ontmoet heb, 26 april 2014 bijvoorbeeld. We hebben elkaar via een internetdatingsite ontmoet, heel modern. Na enig heen en weer gemail en gebel, wilden we elkaar graag zien. Als gentleman gaf ik mijn lief, die op dat moment mijn lief nog niet was, het thuisvoordeel. We spraken af bij Joe Mann, en na een fijne wandeling langs het Oud Meer (en een eerste kus!) sloten we af met een heerlijke lunch. Het een leidde tot het ander, zoals het zo mooi heet, en mijn lief werd daadwerkelijk mijn lief.

Een volgende belangrijke datum is 4 oktober. Op die datum gingen mijn lief en ik picknicken bij (opnieuw!) het Oud Meer. Het was mooi weer, we lagen heerlijk te genieten van het najaarszonnetje. We hadden plastic champagneglazen bij, niet gevuld met champagne maar met thee. Net zoals in de film leek het alsof we wijn dronken, dat was niet zo! Wel waren we dronken van liefde. Voor ik het zelf in de gaten had, zat ik op één knie en vroeg mijn lief of ze met me wilde trouwen. Tot mijn grote vreugde zei ze JA!

Wat me brengt bij de datum waar deze column over gaat: 4 juni. Een huwelijksaanzoek is prachtig, ook het moment waarop we het ouders en familie vertelden was mooi. Het is als het ware het voorspel wat leidt tot het grote moment: de trouwdag. Aanvankelijk wilden we de tijd nemen om ons voor te bereiden, er moet veel geregeld worden als je gaat trouwen. De liefde was te sterk, we wilden niet al te lang wachten en kwamen we uit op 4 juni.

Het was een prachtige dag! De dag ervoor was fris en winderig, de dag erna bloedheet. Op onze trouwdag was het weer perfect, niet te warm, niet te koud, een strak blauwe lucht met af en toe een wolkje. We trouwden in het openluchttheater bij Joe Mann, tegen een achtergrond van bloeiende rododendrons. Een week later waren die al uitgebloeid …
De ceremonie was ook mooi, om in het gezelschap van familie en vrienden je liefde voor elkaar te vieren was onvergetelijk. Met als hoogtepunt het moment waarop de trouwambtenaar zei dat we man en vrouw waren, en elkaar mochten kussen. Daar zat ik op te wachten!

Tja, ik ben een onverbeterlijke romanticus. Een die ook niet verbeterd wil worden! Ik weet niet of er nog meer bijzondere data bij zullen komen voor mijn vrouw en mij, 4 juni zal altijd bijzonder blijven. Die staat met stip op één! We zijn nu twee jaar getrouwd, vorig jaar op onze eerste trouwdag zijn we gaan lunchen bij Joe Mann. Het was leuk daar weer eens te zijn, al bloeiden de rododendrons niet. Dit jaar gingen we naar het blotevoeten pad de Lieteberg in Zutendaal, België. Gewoon met z’n tweeën, iets doen wat we erg leuk vinden en ’s avonds een romantisch diner.

Het is mooi om te constateren dat elke 4 juni speciaal is, al blijft 4 juni 2015 het meest speciaal. Dat zal zo blijven!

Herinneringen zijn mooi, het mooist is om mooie herinneringen te blijven maken.

Eén gedachte over “4 juni

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar